Oznaczenie EX na tabliczce znamionowej to ważny punkt wyjścia, ale nie zastępuje sprawdzenia warunków procesu i pozostałych elementów instalacji.
Co oznacza wykonanie EX?
Dobór urządzenia zaczynamy od dokumentacji klasyfikacji stref oraz danych o substancjach. Ważne są grupa gazowa lub pyłowa, wymagany poziom zabezpieczenia urządzenia, klasa temperaturowa lub dopuszczalna temperatura powierzchni, zakres temperatur pracy oraz warunki montażu. Nie traktujemy oznaczenia ATEX jako uniwersalnego pozwolenia na pracę w dowolnej atmosferze.
Dlaczego sam wentylator nie wystarczy?
Źródło i strefa
Substancje, scenariusze emisji i klasyfikacja
Cały tor
Ssawka, kanał, wentylator, tłumiki i wyrzut
Zabezpieczenia
Uziemienie, sterowanie, pomiary i dokumenty
Trzeba ocenić cały tor powietrza: miejsce powstawania emisji, kanały, elementy regulacyjne, przewody elastyczne, połączenia wyrównawcze i wyrzut. Weryfikujemy, czy urządzenie jest przeznaczone do warunków wewnątrz kanału i w miejscu montażu. Oddzielnie oceniamy agresywność chemiczną i ryzyko zapłonu.
Jakie dane są potrzebne do doboru?
Opis procesu i scenariuszy awaryjnych, karty charakterystyki substancji, temperatura i wilgotność strumienia, wielkość emisji, wymagany wydatek, opory sieci oraz dokumentacja stref. Dopiero na tej podstawie porównujemy konkretne modele i ich instrukcje.
Uruchomienie i eksploatacja
Na etapie odbioru sprawdzamy kierunek obrotów, punkt pracy, funkcje nadzoru i alarmowania, połączenia wyrównawcze oraz wymagane dokumenty. Serwis uwzględnia rodzaj transportowanych zanieczyszczeń i wymagania producenta.
Dobór układu EX w praktyce
Jak czytać oznaczenie urządzenia?
Oznaczenie należy odczytać w całości, a nie zatrzymywać się na samym symbolu Ex. Porównujemy grupę urządzenia, kategorię lub EPL, rodzaj atmosfery gazowej albo pyłowej, grupę medium, klasę temperaturową lub maksymalną temperaturę powierzchni oraz warunki szczególne opisane przez producenta. Oznaczenie zgodne z jedną strefą nie daje automatycznie dopuszczenia do innej grupy gazowej, temperatury ani lokalizacji.
Wnętrze kanału i miejsce instalacji wentylatora
Przykład: wentylator może pracować w otoczeniu bez sklasyfikowanej strefy, a jednocześnie transportować mieszaninę, dla której wnętrze instalacji ma odrębną klasyfikację. Dlatego osobno weryfikujemy warunki po stronie przepływu i na zewnątrz obudowy. W dokumentacji trzeba wskazać obie sytuacje i sprawdzić, czy instrukcja producenta obejmuje takie zastosowanie.
Punkt pracy i strata przepływu
Po ustaleniu warunków bezpieczeństwa określamy wydatek wynikający z procesu, liczymy opory przewodów, kształtek i ewentualnej filtracji oraz analizujemy punkt pracy wentylatora. Sprawdzamy sygnalizację braku przepływu i sposób zatrzymania procesu, jeżeli wentylacja jest warunkiem jego bezpiecznej pracy.
Dokumenty do odbioru
Inwestor powinien określić wymagane dokumenty urządzeń i instalacji, protokoły pomiarów i regulacji, sprawdzenie połączeń wyrównawczych oraz próbę działania nadzoru przepływu i alarmów. Dokumentacja klasyfikacji stref i analiza zagrożeń muszą odpowiadać rzeczywistej instalacji, a nie wyłącznie katalogowym właściwościom wentylatora.
Masz projekt do wyceny? Prześlij nam rzut i opis procesu. Ustalimy wymagane dane i zakres wykonawstwa.
