Wydajności wyciągu z dygestorium nie określamy jedną stałą wartością dla każdego laboratorium. Zależy ona między innymi od konstrukcji dygestorium, geometrii otwarcia, rodzaju procesu i warunków nawiewu.

Od czego zależy ilość powietrza?

Dygestorium: od otworu do bilansu
01
Otwarcie szyby
Powierzchnia roboczego otworu A
02
Strumień wyciągu
Punkt odniesienia Q ≈ A × v × 3600
03
Laboratorium
Nawiew i pozostałe wyciągi w bilansie
Schemat poglądowy Santier. Iloczyn pola otworu i prędkości to wyłącznie oszacowanie strumienia. Skuteczność wychwytu oraz pracę przy różnych położeniach szyby sprawdza się zgodnie z wymaganiami dla danego dygestorium.

Punktem wyjścia są wymagania konkretnego dygestorium i dokumentacja jego badań, sposób otwierania szyby, sposób pracy operatora oraz substancje stosowane w komorze. Wpływ na wychwytywanie mają również przeciągi i rozmieszczenie nawiewników.

Dlaczego sama prędkość w otworze nie wystarcza?

Nawet gdy pomiar pokazuje założoną prędkość, lokalne zaburzenia przepływu mogą powodować wydostawanie się zanieczyszczeń. Dlatego dobór i odbiór instalacji trzeba powiązać z wymaganiami oraz badaniami dotyczącymi skuteczności działania dygestorium, a nie tylko z obliczeniem wydatku wentylatora.

CAV czy VAV?

Przy regulacji CAV wyciąg jest utrzymywany na określonym poziomie. Układ VAV może dostosowywać przepływ do otwarcia szyby i warunków pracy, pod warunkiem właściwego doboru automatyki oraz weryfikacji czasu reakcji i alarmów. Każda zmiana wyciągu wpływa na bilans nawiewu i różnicę ciśnień w pomieszczeniu.

Jakie dane przesłać do wyceny?

Liczbę i dokumentację dygestoriów, wymiary i sposób otwierania szyb, plan stanowisk, rodzaj używanych substancji, rzuty pomieszczeń, schemat istniejącej wentylacji oraz oczekiwane scenariusze jednoczesnej pracy.

Przykład obliczenia wyciągu z dygestorium

Modelowy otwór roboczy

Załóżmy, że szerokość czynnego otworu szyby wynosi 1,20 m, a wysokość roboczego otwarcia 0,45 m. Pole wynosi 1,20 × 0,45 = 0,54 m². Dla hipotetycznej średniej prędkości 0,45 m/s rachunkowy przepływ to 0,54 × 0,45 × 3600 ≈ 875 m³/h. Nie jest to uniwersalne wymaganie dla dygestoriów ani potwierdzenie skuteczności wychwytywania – właściwy dobór wynika z badań i dokumentacji konkretnego urządzenia.

Co się dzieje przy dwóch i trzech dygestoriach?

Jeżeli przyjęty do analizy strumień trzech urządzeń wynosi po 875 m³/h, suma przy jednoczesnym maksymalnym otwarciu to około 2625 m³/h. Należy do niej dodać pozostałe wyciągi laboratoryjne i sprawdzić kompensację, kaskadę ciśnień, wpływ nawiewników oraz możliwą równoczesność. Przy VAV tworzymy osobne bilanse dla maksymalnego obciążenia i stanów częściowego otwarcia szyb.

Co sprawdzamy na odbiorze?

Mierzymy rzeczywiste przepływy i weryfikujemy wymagane alarmy, nastawy oraz dynamikę regulacji po zmianie położenia szyby. W uzgodnionym zakresie należy również ocenić skuteczność działania dygestorium właściwymi metodami według jego dokumentacji i odpowiednich części PN-EN 14175. Pomiary prędkości na froncie nie zastępują automatycznie próby powstrzymywania wydostawania się substancji.

Masz projekt do wyceny? Prześlij nam rzut i opis procesu. Ustalimy wymagane dane i zakres wykonawstwa.

Przejdź do oferty Santier →