Dobór kanałów do instalacji chemicznej nie polega na wybraniu materiału z etykietą „chemoodporny”. Zawsze trzeba sprawdzić rzeczywiste medium i warunki pracy.

Co sprawdzamy przed wyborem materiału?

Skład mieszaniny i możliwe reakcje, stężenie, temperaturę w pracy normalnej i awaryjnej, wilgotność, możliwość powstawania kondensatu oraz sposób czyszczenia instalacji. Osobno analizujemy uszczelki, połączenia i wyposażenie kanałowe.

Tworzywa sztuczne i stal nierdzewna

PP i PVC mogą być stosowane w określonych instalacjach chemicznych, ale zakres ich odporności i temperatur pracy jest różny. PVDF bywa rozpatrywany dla bardziej wymagających mediów. Stal nierdzewna również wymaga sprawdzenia pod kątem konkretnej substancji, zwłaszcza w obecności kondensatu. Ostateczny wybór potwierdzamy tabelami odporności i dokumentacją dostawcy.

Jak rozwiązujemy kondensację?

Ocena materiału kanału przy kondensacji
01
Faza gazowa
Skład i temperatura par na wejściu
02
Wychłodzenie trasy
Ryzyko punktu rosy w kanale
03
Kondensat
Skład cieczy, uszczelki i odprowadzenie
Schemat poglądowy Santier. Odporność na opary nie oznacza automatycznie odporności na skropliny powstające dalej w instalacji.

Pochylenie odcinków, dostęp do czyszczenia, odprowadzenie i bezpieczne zagospodarowanie kondensatu powinny wynikać z warunków procesu. Trzeba ocenić wpływ kondensatu także na wentylator i ewentualny wymiennik ciepła.

A jeżeli występuje ryzyko wybuchu?

Odporność chemiczna nie jest tym samym co wykonanie EX. Stosowanie tworzyw w atmosferze potencjalnie wybuchowej wymaga dodatkowej oceny zagrożeń elektrostatycznych i doboru odpowiednich komponentów.

Materiały kanałów – porównanie dla inwestora

PP oraz PVC-U – kiedy je rozpatrujemy?

Tworzywa te mogą pracować w określonych środowiskach chemicznych, jednak ich przydatność zależy od stężenia medium, temperatury, gatunku tworzywa, połączeń i obciążeń mechanicznych. Nie zakładamy, że każdy kanał PP nadaje się do wszystkich kwasów ani że dowolne PVC może transportować ciepłe opary.

PVDF i stal nierdzewna

PVDF jest rozpatrywany również w bardziej wymagających warunkach chemicznych, ale dla rzeczywistej mieszaniny trzeba sprawdzić kartę odporności i dane producenta. Stal nierdzewną dobiera się według konkretnego gatunku, warunków korozyjnych, spoin, czyszczenia i wpływu kondensatu. Określenie „stal kwasoodporna” nie wystarcza do zatwierdzenia materiału.

Uszczelki, kondensat i miejsca przeglądowe

Nawet prawidłowo dobrany materiał przewodu nie zapewni trwałości instalacji, jeżeli uszczelnienie, wentylator lub element regulacyjny nie jest odporny na medium. Projekt przewiduje ewentualne spadki kanałów, odwodnienie, sposób bezpiecznego odbioru kondensatu i dostęp do czyszczenia. Nie wolno zakładać, że skład chemiczny skroplin odpowiada składowi gazu.

Osobna ocena zagrożenia EX

Odporność na kwas, zasadę lub rozpuszczalnik nie przesądza o dopuszczeniu materiału do instalacji transportującej atmosferę potencjalnie wybuchową. Oddzielnie ocenia się elektryzowanie, połączenia wyrównawcze i warunki klasyfikacji stref. Przygotowanie projektu wymaga dokumentacji procesu i uzgodnień z odpowiedzialnym technologiem.

Masz projekt do wyceny? Prześlij nam rzut i opis procesu. Ustalimy wymagane dane i zakres wykonawstwa.

Przejdź do oferty Santier →